Ýslâm'ýn beþ þartýndan dördüncüsü zekât vermektir. Hicretin ikinci yýlýnda oruçtan önce farz olmuþtur. Mal ile yapýlan ibadettir.

Zekât, dini ölçülere göre zengin olan müslümanlarýn seneden seneye malýnýn ve parasýnýn kýrkta birini fakir olan müslümanlara vermesidir.

Zekât, kalbi cimrilik hastalýðýndan, malý fakirin hakkýndan temizleyen, zenginlerde þefkat ve merhamet duygularýný geliþtiren bir ibadettir. Zekât sayesinde fakirlerin kalbindeki haset ve kýskançlýk ortadan kalkar. Kendilerine yardým eden zenginlere karþý sevgi ve saygý meydana gelerek toplumda birlik ve kardeþlik kuvvetlenmiþ olur.

Ýslâm Dini, toplumun dertlerini tedâvi eden, ihtiyaçlarýný karþýlayan birçok esaslar getirmiþtir. Allah'ýn emri olan zekât, bir sosyal yardýmlaþma sistemidir. Zekât malýn büyümesini ve bereketlenmesini saðlar. Zekâtý verilen serveti, yok olmaktan, kötü insanlarýn zararýndan Allah korur. Sevgili Peygamberimiz þöyle buyuruyor: "Mallarýnýzý zekât ile koruyunuz." (et-Terðib ve't-Terhib, c.I, s.520)

Zekat, Müslüman, erginlik çaðýna gelmiþ, akýllý, hür ve dinen zengin sayýlan kimselere farzdýr.

Dinen zengin sayýlanlar, borcundan ve aslî ihtiyaçlarýndan baþka "NÝSAP MÝKTARI" malý olan kimselerdir.

ASLÎ ÝHTÝYAÇ: Oturulan ev, giyim eþyasý, binek arabasý, ticaret için olmayan kitaplar, sanatýn icrasý için gerekli aletler ve ailenin bir yýllýk nafakasýdýr.

NÝSAP: Dinimizin koyduðu bir zenginlik ölçüsüdür. Bu ölçüye göre: Aslî ihtiyacýndan baþka 81 gram altýný, 561 gram gümüþü veya bu miktarlar karþýlýðý parasý veya ticaret malý bulunan, kýrk koyun veya keçiye, otuz sýðýra veya beþ deveye sahip olan müslümanlar "NÝSAP MÝKTARI" mala sahip olmuþ sayýlýrlar.

Asli ihtiyaçtan baþka bu miktarlarda mala sahip olduktan sona tam bir yýl geçince zekat farz olur.

Zekât verilecek kimseler þunlardýr:

1) Fakirler: Dini ölçülere göre zengin sayýlmayan, nisab miktarý malý olmayan kimselerdir.

2) Yoksullar: Hiçbir þeyi olmayanlar.

3) Borçlular: Borcundan fazla nisab miktarý mala sahip olmayanlar.

4) Yolcu: Memleketinde malý olduðu halde yolda parasýz kalan, elinde bir þey bulunmayan kimselerdir. (Bunlara memleketlerine varacak kadar zekât verilebilir.)

5) Allah Yolundakiler: Bunlar cihad veya hac için yola çýkýp parasýz kalanlar ile iþini gücünü býrakýp kendisini ilme vermiþ olan kimselerdir.

Zekatýn öncelikle fakir olan yakýn akrabaya, komþulara, hemþehrilere verilmesi daha sevaplýdýr.

1) Ana, baba, büyük ana ve büyük babalara,

2) Oðluna, oðlunun çocuklarýna,kýzýna, kýzýnýn çocuklarýna ve bunlardan doðan çocuklara,

3) Zenginlere,

4) Müslüman olmayanlara,

5) Karý-koca birbirlerine.

Paranýn her 40 liradan bir lirasý zekat olarak fakire verilecektir. Canlý hayvanlarýn zekatý nev'ine göre deðiþir. Koyunda: kýrkta bir; devede: beþ devede bir koyun, sýðýrda: otuzda bir danadýr.